Mevlasını da Bulur Belasını da

katlanmak mı lazım

illem

her

şeye

geldik diye

şu

hayata..

kabul

mesela

yağmur

da

ıslanmak

gibi

rüzgar

da

yel

olmak

gibi

güneşle

ısınmak

gibi,

ama daha ötesi

daha ötesine

dur demek gerek mi yormu..

mesela

sınırların konmasına

ister memleketler arasına olsun

ister

gönüller arasına..

mesela

tok yatmak varken

neyimize

ki

açlıktan çöplükleri karıştırmak,

eğer daha önceden

ölmediysek

eğer

büyük bir azınlık

ısrafta

boğulurlarken..

mesela

hangi hakla talan ediyoruz

dünyamızı

alırken ellerinden

çocuklarımızın geleceğini..

hangi hakla

bencillik,

çıkar,

kar

hat safhaya ulaşmış olsa da..

hangi hakla

bu

savaşlara sebeb

katliamlara

neden

oluyor

olabiliyor

acılar ölümler de boy gösterirlerken..

daha neler sayayım

ki

yetmiyor mu

bunlar

yetmiyor mu..

yoksa

unuttuk mu

insan olduğumuzu

insanlığı rafa kaldırırken

her şey son nefesle

son

bulacağını bildiğimiz halde..

belki

de

yetmez dur demek

bu

saatten sonra,

ama

sen ilk önce dur de

dur de

ki,

belki

takip etsin arkasından

gelecek adımlar

nefesleriyle

hiç bir gölgeye mahal vermeden

mahal vermeden..

umut ver

umut

ver

ki,

yaşam hayat bulsun

daha buralar

da

ertesine tenezzül etmeden

cehennemden çıkarıp

cennete

soksun

görmek için

gösterebilmek için..

her şey senin elin de

her şey sende

insanoğlu,

tek sen iste..

arayan

mevlasını

da

bulur

belasını da..

daha ne söyliyeyim

aklında var

fikrinde

saat

onikiye beş varı gösterirken...

(Berlin,09.11.2015)