Mevsimlerin Kiri Dökülür İçimdeki Suskulardan

Sen bir pencereden bakarken yüreğinden sarkan cümlelere,

Ben bir çay bardağına tutuşturuyorum çatlamış dudaklarımı

Bir müziğin şimaline özlemle açıyorum ozan göğsümü

Aşkın sularından geçerek arıyoruz gizemin yurdunu...

Sen, yüreğinden dökülen ninnileri okşayan ellerimi izlerken,

Ben kırmızı bir düş salıncağında bulutlara veriyorum yüreğimi

Sen sözlerimin kırık uçlarını birbirine eklerken gizemin kadını

Ben gözyaşlarımın sarmalından yazılar düşüyorum yaşama

Geçiyorum denizleri, sevdayla ve avuç avuç yangın fırtınasıyla...

Hafızamda bir yorum, nereye yapıştırsam bilmiyorum

Bir düşün alnına olabilir belki, uzanıyor tutamıyorum

İçimde bir suskunluk ah, kimseyle bölüşemiyorum

Ve sonra bir fona veriyorum kulaklarımı

Göğsümün penceresine kuşlar konuyor

Hoyrat yıllar harcıyorum kendimi unutarak

Ne çok istiyorum bir kadına aşkı anlatmayı

Aşkın gözleri içimde, konuşamıyorum...

Bir kadın düşünüyor avuçlarımın koyağında

Sorgular biriktiriyor içimde bir başka kadın

Sızılar mevsimlerin bohçasına saklanıyor ah

Ve yorgun bir şafak esnemesi dudağımda,

Yuvarlanıyorum aşka, uyuyamıyorum...

Bekleyişlerin kilimini seriyorum düşlerin tarlasına

Çekip gitmelerin resmi var çatlamış duvarlarda

Göğsümün fısıltısına uzanıyor yine susuyorum

Konuşsam nemlenecek dudağın, dağılacak bulutlar

Ölüm sevişmesi kasıklarımda, soyunamıyorum.

Gizemli gemiler çıkar az sonra aşkın limanlarından

Yetinmesiz kavuşmaların demirleri çekilir sulardan

Gecenin nikotin sarmalını bastırırsın kadın tenine

Mevsimlerin kiri dökülür içimdeki suskulardan.

Söz kessin karanlık gündüzle, aydınlık sağalım yaşamdan

Bir vazoya koyalım hırpalanmış aşkların narin güllerini

Hicaz peşrevinden tınılar olmasın sevdanın koynunda

Arıtılmış coşkuların pınarlarından damlasın mutluluklar.