M/eziyet

Büyür içinde korkuların,

Dallanır budaklanır .

Kirpiklerin boynunu eğer de,

Sen o korkuda hep bi ağlarsın.

Zemheri mevsimidir ağlamak sevdiğim;

Tenin acır, tuzlu bir ateştir gözyaşı.

Erir acılar içinde kendi çukurundan taşarsın.

Utanırsın ya ağlamaya,

Dudakların titrer de gözyasını yutarsın,

Dayanamaz sen yine de hep ağlarsın

Tutma kendini sevdiğim istiyorsan akıt,

Akıt yaşları nihayetinde sen bir insansın.

Ne çok ağlayan var şu dünyada

Kaldır başını bak sevdiğim,

Doğanların yüzüne ölenlerin hürmetine

Bak ne de çok ağlıyolarlar sevdiğim,

Gözyaşı beyaz bir mürekkepse

Hayat el yazması bir kitaptır,

Okunmuyorsa el yazman

Sebep altındaki görünmeyen imzandır,

Bak sevdiğim gözyaşıyla yüz yıkanmaz,

Kurumayan bir gözyaşı zaten damlamaz

Ağlamak ne bir meziyettir,

Ne de eziyet,

Hiçbir gözyaşı gideni bağlamaz....

//Hoşçakal sevdiğim kimse ağlamadan ayrılamaz...//