Mihnet

/Kestim sözünü dilimin en sivri tarafıyla

Şimdi sana kalan sadece kanlı bir ağıt yankısı/

El açımı aydınlıkların eşiğinde

Belki dünden önceki günlerde

Masallarda bahsi geçen kazanlarda kaynattım bıraktığın son kelimeleri.

Emin ol

Hiçbir zehir

Acısını aratmadı...

Geceye devşirilirken günden kalan aydınlık kırıntıları

Kılı kırk yarma telaşına düşürülürken sevişmelerin anlamsızlığı

Ve inkâr edilirken yalancı ten uyumundan yana söylemler

Yaşanan o kahrolası ikilemlerde

Hiçbir geliş gidişinin açtığı yarayı sarmadı...

Sen sustun,

Yıldızlar utancımla yıkıldı.

Bana bir mihnet bıraktın en ağırından,

Hiçbir intihar alnıma sürdüğün lekeyi kapatamadı...

...

2009/Aydın...