Mil Çektim Yüreğime

Dün akşam

Bir kadın gördüm

Gözleri güneş karası.

Tanıyamadım.

“ Kimsin ? ” dedim.

Dedi ki “ Ben , senim .”

“ Ben mi ? ” diye haykırırken bana

İsyan ettim bir an zamana

Yorgun fersiz gözlerim

Düş kırıkları dolu ellerim

Belki bir gün avuntularımla

Anılarımın darağacında

Zamanın kör ilmiği boğazımda

Soluksuzca seyrettim kendimi.

Haykırdım Zamana…

Dur ! dedim .

Akma artık boşuna.

Neler gördüm neler , geriye baktığımda

Terk edilmiş , anasız babasız çocuklar

Çaresiz İhtiyarlar , ağlayan kadınlar

Cehalet batağında çırpınan gençler

İnandım , güvendim yarınlara.

Uzattım ellerimi tüm insanlara.

Çare oldum kanayan yaralarına

Eğriyi doğru ,suçu hata

Yanlışı ise ezkaza saydım .

Durdurak bilmeden çabaladım.

Onlara

Doğruyu , gerçeği,

Nefreti yenmeyi,

İyiliği ve sevgiyi

Adam olmayı , bilgiyi öğretmek için

.......................... Unuttum ben beni.

O zamanlar

Üç maymunu oynarken

Hiç düşünmemiştim

Yüreğimin bu kadar eskiyeceğini.

Şimdi ise.

Güneş karası gözlerimi

Kapadım düne bugüne.

Görmemek için Işıksız yarınları

...............................Mil çektim yüreğime.