Mumduk Işık Verip Eridik Sınıflarda

Yıllar geçse de emeklilikte

Yine de

Kara tahtayı, tebeşiri

Keçeden silgiyi

Ve öğrencilerimi

Özlerim

Şimdi ne kara tahta kalmış

Ne tebeşir

Onların yerini yeni araçlar almış

Akıllı beyaz tahtayla kaplanmış duvar

Ne tebeşir ne de tozu var

İlk öğretmenlik yılımda

Tezek yaktığımız sobalı sınıfımda

Duvara iri çivilerle çaktığımız

Kontrplaktan kara tahtamız geldi

Aklıma

Eksik olmazdı sırtımızda takım elbisemiz

Boynumuzda kravat

Günlük tıraşımızla

Sözümüzle, davranışımızla

Örnek olmalıydık öğrenciye

Analar, babalar bize güvenir

Teslim ederlerdi çocuklarını

'Eti senin, kemiği benin' diye

Bilmem ki

Biz mi yanlış yapardık

Yoktu elimizde yeterli kaynağımız

Her sorulanı önünüze seren

Bilgisayarımız

Olanla yetinir kafa yorardık

'Bu konuyu nasıl anlatsam?' diye

Planlar yapar, yol, yöntem arardık

Siyah önlük, beyaz yakayı

Her okula ayrı seçilen formayı

Kaldırdılar

Duymuyorum artık

Geçerken önünden bir ilkokulun

'Türk'üm, doğruyum..' seslerini

O minik ağızların coşkuyla söylediği

Andımızı

Onu haykıran gülen yüzlerdeki

Neşeyi

Hangi okula gitsem ziyarete

Kravatsız, ceketsiz öğretmenler

Ellerinde akıllı telefon

Yüzlerinde kirli sakal

Böyle söylemek haksızlık olsa da hepsine

Örnek olmalı öğretmen, öğrencisine

Bir okula gittim Ankara'da

Yıllar önceki öğrencimi görmeye

Selam verdim iliştim bir sandalyeye

On beş dakika sonra fark edebildi

Karşımdaki beş öğretmenden biri

'Siz, kime bakmıştınız?' diye

Girdi söze

Yanlış anlaşılmak istemem

Toz kondurmam

Otuz beş yıl çalıştığım mesleğime

Ve de öğretmenime

Ama biz kurallara uygun yaşadık

Bu meslekte

Tuhaf geliyor bu serbestlik, bu giyim kuşam

Öğrencide, öğretmende

Siz ne düşünürseniz düşünün

Serbestlik adına kuralsızlığın

Yeri yok

Benim düşüncemde

Sanırım bizler biraz 'eski kafalı' kaldık

İnsanla uğraşır öğretmen

Alır o minik yavruları

Daha küçücük bir fidanken

Vatan sevgisiyle, Atatürk'ün izinde

Şekillendirir onları

Ne zaman ki örnektir onlara

Bilime, akla dayandırır eğitimi

Aydınlıktır

Türkiye'min yarınları

Bu 24 Kasım Öğretmenler Günü'nde

Bunlar geldi aklıma

Döktüm, içimde ne varsa ak kağıda

Öğretmen toplumun ışığıdır

Işık aydınlatır, yol gösterir

Derler ya 'Bir mumdur, çevresini aydınlatırken kendisi erir'

Geçim derdi, can derdi olmamalı

Öğretmenin

Bu anlamlı günde

Eğilirim saygıyla

Önünüzde

24 Kasım 2017