Mümkün

yaprağı dalından ayıran

bir rüzgar gibiydi bize her sevda,

sürüklendik, sürüklendik

oradan oraya...

"her şey keder"

"gelip geçer" diyorlar ya

eyvallah,

sözümüz yok ona...

ama ne olur, artık

biraz mutluluk görünsün,

bir huzur ışığı parıldasın,

bir güzellik doğsun ufukta.

yorgunuz...

mükemmeli aramıyoruz, bir el istiyoruz sadece

mümkün olsun...

kendimizinkinden geçtik,

Allah aşkına...