Müptela...

aşka müptela olunca insan

dert hanesine okur

meydan

olsa da

her gecesi

dolu dolu zindan

arar onu hep gölgelerde

hep gölgelerinde

gündüze inat,

her an onunla

karşılaşma umuduyla inan,

sevdaya müptela olunca yürek

neylesin kalp

hem sever

hem atar

ölesiye

dek,

fark etmez

gün ay sene yaz kış bahar

yağmur çamur kar,

son an dahi

mucizeye

varmak için

bekler bekler bekler hala bekler,

gönüle müptela olunca ruh

yaşar yaşatır içinde

an ve an,

güzellikle

ilgili ne varsa

aşka dair sevdaya dair,

vuslat bir özlem

hicran bin acı,

olsun bir kere doğuyor insan

madem geldik madem gideceğiz,

o

zaman

neyimize bizim

hala yas hala matem

varken gülmek

varken sevinmek

var iken sevmek var iken sevilmek

var iken biz olmaktan da çok

daha öte...

* Berlin,10.05.2018 *