Mürekkep Kan Ağlıyor
Kırıldı kalemin beli, mürekkep kan ağlıyor,
Mabet bildiğimiz okul, ruhu zindan bağlıyor.
Öğretmen susturulmuş, cehalet kol geziyor,
Söyleyin ey ahali, bu kanlı yıkımda kim suçlu?
"Oku" emri indi de, biz mi tersine döndük?
İrfan meşalesini yakanı, karanlıkta söndürdük.
Kendi ellerimizle irfanı kurban ettik,
Aydınlığı boğan bu katliamda kim suçlu?
Öğretmen ki baş tacı, bir zamanlar azizdi,
Onuruyla yaşardı, ilmin sesi, nefesiydi.
Şimdi canı pahasını, kürsüsü hedefte,
Canına kastedilen bu kalleş pusuda kim suçlu?
Sınıflar ki edep, irfan yuvası sanılırdı,
Şimdi her köşesinde küstahlık ağırlanır.
Öğrenci efendi olmuş, sahibi gibi kurulanır,
Töreyi katleden bu yozlaşmada kim suçlu?
Aileler mi tohumu, zorbalıkla besleyen?
Çocuğun her kahrını öğretmene yükleyen.
Edepsizce hak dileyen, onu kurban eyleyen,
Bu zalim neslin hamurunda kim suçlu?
Devlet mi unuttu, adaletin temelini?
Siyasetin çarkında harcadı mı iradesini?
Eğitim gemisinin kaptanını kurban verdi,
Rotayı kaybeden bu kanlı düzende kim suçlu?
Okulun duvarları, mezbahaya mı döndü?
Korkunun gölgesinde irfan ateşi söndü.
Fikirler kelepçeli, yürekler hep sürgünde,
Ruhu kurban eden bu demirde kim suçlu?
Zihinler kirlendi bak, ekranların ardında,
Gençlik kaybolup gider, yozlaşmanın pençesinde.
Haya perdesi yırtık, sokağın her sesinde,
Öğretmeni hedef alan o zehirde kim suçlu?
Parayla şımaranlar, mülk sahibi gibi bakan,
Öğretmen karşısında efendi gibi duran,
Bilgiye değil, zorbalığa tapan nesiller,
Cüzdanı vicdan yapan o düzende kim suçlu?
Sınıfın ortasında "mülk" gibi ağırlanır,
Değerler ayakaltı, rezillik ballandırılır.
Hangi yasayla bilmem, bu ayıp kollanılır,
İrfanı kurban eden o masada kim suçlu?
İlim derya idi bir vakit, şimdi bir bataklık,
Her adımda bir tuzak, her nefeste zalimlik.
İnsan katledilmiş, kalmamış bir zerrelik,
Aynayı kurban eden o taşlarda kim suçlu?
Bu bir ağıt değildir, bu bir katliam nidası,
Yıkılan bu harabe, cehaletin vebası.
Öğrenci cellat olmuş, bu can pazarı neden?
Kurbanı cellat eden o sistemde kim suçlu?
Yerle yeksan edildi koca bir neslin düşü,
Dudaklarda donup kaldı o samimi gülüşü.
İnsanlığın bittiği, bu kanlı son dönüşü,
Görmezden gelen o kör gözlerde, söyleyin kim suçlu?
Toprak bile utanır, bu kanı taşımaktan,
Yorulduk biz artık, yarasız kaşımaktan.
Katliama seyirci kalıp da yaşamaktan,
Aslında hepimiz mi, yoksa sadece kim suçlu?
