Nafile Şiir

korkak titrekliğinde hazan yaprakları ağaçların gölgesinde

ruhum fatiha olmuş serde

üç beş ilah hevesinde

ne giden anlar oysa ne gelen

girdabında kahrolurken yalnızlığı hasretin

elbet her ölüm bir ömüre gebedir

mayasında ihanet olur gecenin karanlığında yıldızlar

dilek tutsan anlamaz

kahrolur kahrolur şafaklar

gölgesine imza atan akşamlardan geçer yürek

bütün iklimlerin sustuğu yerde hazin

bir o kadar korkak titrekliğinde bir hazan

sararan yaprakları gövdesine vurur

meçhuldur meçhuldur geriye kalan

denizin dalgasıdır

mavilerde haykıran gözlerin pişman olmuş

hep yırtılmış ceketimin cebinde keder ile

aşık olmuş kaderim bir birine

şimdi gitme türküsü söyler gönül

gerisi nafile ...