Naif Bir Sırat Geçişi

Kuşları masalımdan çıkardım

kara kaplı kitaplardan unutulmuş yüzümü-

toprağın kalbine gömdüm ki karıncaların yağmurlu çatısında

bugday, güneş, iki masum eldiven, bir martı, üç elma ve karanfil unundan ekmek

ve bir çıplak Ay aylası- suyun rahlesine okunmuş pirenha duası

ve gece sonatı cehennemi- yakılmış Nuhun ezgisinde...

Yel değirmenlerim vardı benim, hayal meyal rüzgarın eteklerinde soyunduğun

bütün alışkanlıklarımın dışına taştım- çünkü kurgulandım sesine, son eski bir eksik

bir yusufcuğun menzilne taştım, gözlerimde kuyu taşırdım o zamanlar ben mutlaktım

zamansız bir tüketiydim, ilhak edilmiş koloni, yoksul haritamda yağma bir kalptim

sen beyaz bir taştın -ucunda Thera siyahı lavlarından kül kükürt karanlık bir c"isim

gölgelerin tanrıçası, soylu şiirlerle ululandın yosunların sesiz ritüelinde

Hüznü akşamlardan çıkardım

165 kelime bir raşe on üç ons

21 gram eksildim bir tunelden geçerken

sen siyah bir ırmaktın üstünde sırat geçen

derin bir ilhaktın yoksul yoksun yurtsuz

ama ben mutlaktım, gözlerinde kuyu taşırdım yağmur gibi

aslında sen diye biri yoktun- ben türetim 165 kelime altı harf iki cümle

Bir Nar kolonisiyim

gözlerine dagılmış yıldız arenası

avuçlarına düşürdüğüm kraterlerden çizdim alın yazını

ben yoktum aslında gri acılardan türetildi" im

ama sen mutlaktın bir düş eğlimine, sol göğsünde yırtık harita

kayıp bir çocuktun, Annenin avuçlarında yarası açık bir sokak

orda ışığı kırılmış çıplak bir fener gölgesi yüzünde şekilenen

Orda Ütopya dehlizinde gri bir tarih çürüğü

soğuk bir haritaydı yırtılan beynimin tragedyası

masalımı çalmıştı bir kadın- çok üşümüştüm

şubatı örtmüştüm zamanın en uzun labirentine

Ve senle...

Bilirim aşk senin indeydi

orda küçük bir merak

orda gülümseyen ceset

elleri kuzey

adam mor bir sadakat

damarları yaratılmadan seviyor

düşünmeden ölüyor koşulsuz kesintisiz

Adının geçtiği her yerde adımı veriyor hayat

diyorum ki işte cennete sürüklenir bu heyhaat

yorumlanamaz hiç bir rüya gözlerinde uyku varken

ve orda solfeji yağmur orda kayıp bir şehir

Bir şey olsun ömrümüzde- tutup o bir şeyi getir bana

yeni bir sevme biçimi- mesela karanlıkta çakılan bir kibrit

Uzun bir yola çıkalım sonra- yürüdükce aşk olalım

hiç bitmeyecek gibi Van gogh sarısı

Yanımıza şiirden başka hiç bir şey almayalım...

CC_