Nakarat
kaldırım taşlarına düşen ıslak ışıklarda
ve
düşüncelerim isyana dönerken
ıslanır gözlerim
pişmanlıklarımı geceye söylerim
ay şahit olsun isterim
bilmeni isterim
duyuramam
gömerim keşkeleri kuytulara!
geçmişin boş sayfalarına dahi adını yazdım
artık gailem yok senden
ve gelecekten
ölüm kadar gerçek
ölüm kadar yakınsın
sakın ha sakın
uzaklaşma benden
yolumda
tenimde topraksın
izlerini silemediğim
ırmak misali akan gözlerin/deyim
bilirim...
sen anlarsın
ben anlatamam
aklımı sererim yollara
aklımı dağıtırım yıldızlara
toplayamam
aklım yaralanır düşüncelerim düşerken
yorulurum
yine seni anlatamam...
ben seni anlatamam
oysa sen anlarsın beni
hem de en deli halimi
cinnete dönünce yokluğun
uzun zaman oldu
ne canım diyebildim
ne de aşkım
aslında bunlar bir söz
veya dil alışkanlığı
belki de sevginin imgesi
şiirlerin
şarkıların
süsü
tuzu biberi...
sen şiirleri
şarkıları boş ver
yanımdayken hasretim
yürek yangınım
gözlerimdeki sürgünümsün
her gidişinde ölüm olur ayrılığın
dilimin ucuna gelir yutarım
gitme kal
diyemeyişim
ama
her an benimlesin
ezberimdeki nakarat/ım
(Günbatımı düşleri...sy.114-115)