Nasırlı Bir Eldi Saçlarımda

Çocuktum gözlerinde

Eski bir şarkıydı zamanın kulağında

Bir fesleğen kokusu sinmişti ellerine

Sürekli yağan yağmurdu

Yağmak için nedeni çoktu

Her bahar oğul verirken arılar o gülmezdi

Doludizgin bir yaşam akmıştı içinden

Heybetli duruşlarında sinerdik kendimize

Geceleri kanatlarının altına bizi gizlerdi

Yazgısına gözyaşı düşmüş bir güldü

Sırtında yılların hüznünü taşımıştı ırmakça

İnce ve uzun gövdesinde yokluğu saklardı

Saçlarımda nasırlı bir eldi okşadıkça kanardım

Canıma can katardı sesi gizli gizli ağlardım

Yufka yüreğinden köpüklü çağlayanlar dökülürdü

Mor bakışlı dağlara vurdu bir gün kendini

Bomboş takalarla gökyüzünü keşfe çıktı

Uçuklara bölünen yüreğini unuttu buralarda

Yaşamak volesini konuşacaktık onunla

Gönlümdeki düğün çiçeklerini göremeden gitti

Şiirin Hikayesi

Yüreğimizdeki o heybetli adamlara, saçlarımızda nasırlı elleri duran babalara...