Ne Değişti
Güneşin tohumlarını dilendik
Bebek pabuçlarında kırağı çürüsün diye
Beşiklerine sardık kaşkollerimizi
Zemheriyi kovaladık ayacıklarından
Yüreğimizde çaktık feneri
Zifir yollara ay düşürdük, aydınlattık
Temiz kalsın diye bebek düşleri
Saçlarımızı çalı ettik öyle süpürdük çakal seslerini.
Onlar büyüdü
Biz ziyan zulümlerde çürüdük, mahşer edip karanlığı
Aşkın şehvetini unuttuk
Mabetleştirdik yavuklu avuçlarını.
Yağmur dedik gözyaşımıza
Saklandık,
Adamdık
Kirpiğimizdeki nemden utandık
Ağlamalıydık oysa
Sahte zerreler bulaştırıp göz pınarlarımıza
Doyasıya...
Türküler iliştireceğimize
Dudak kıvrımlarımıza
Küfretmeliydik
Ana avrat
Soysuza
Sopsuza.
Çalıp bakire yüreklerini
Yıldız gölgelerini kaypak sevişmeler ile bezemeliydik.
Yapamadık...
Ne değişti?
Uçurtmayı sevip kuyruğuna öyküler yazmakla
Güvercin gagasına şiir tutuşturmakla
Haram liman uykularda
Yekesiz sandal misali,savrulmakla
Ne değişti?
Tanrıya sadakat gibi, sevgiliye yalınlaşmakla
Aşka secde edip, günaha uçkur bağlamakla
Hiç...
Hiçbir şey değişmedi
Ayı da bir
Maymun da...