Ne Denir Ki Hayat İşte

Ne denir ki hayat işte...

Duydum ki ağlıyormuşsun sende geceleri

Özlemişsin o çok sevdiğini ,

Pişman olmayacaktın sen , son kez görecektin hani beni...

Dokunma sakın bana ! çek ellerini

Bakmaya kalkma gözlerime ,

Demiştin gitmeden / mavi değiller eskisi gibi diye

Neydi şimdi döndüren seni geri ?

Sevmek yürek ister demiştim sana...

Hatırlıyorsun demi o günleri / hatırla da zaten !

Yanacak için daha çok sızlayacak bu yaşadığın hiç bir şey

Çok iç çekeceksin sen bensiz geceleri...

Öpüşlerin gelecek aklına kapattığında gözlerini

Ellerimi tutuşların gelecek ,

Açmak istemeyeceksin gözlerini...

Dua edeceksin / sakın gitmeyesin açtığımda gözlerimi

İstemeyerek açtın mı şimdi gözlerini

Bakacaksın sağa sola ,

Bir kaç şişe şarap , sönmüş bir kaç sigara

Dağılmış bütün hayaller odanın duvarlarına...

Yaramaz çocuklar gibi koşarlar oradan oraya

İrkileceksin birden duyduğun müzik sesiyle

Göz pınarların dayanamayacak daha fazla taşıverecek birden pervasızca

Bizim şarkımızı işiten kulaklarını kapatmak isteyeceksin sıkı sıkıya...

Ağlayacaksın şimdi hiç utanmadan

Elinden oyuncağı alınan çocuklardan farksız olacaksın

Zırıl zırıl ağlayacaksın ...

Lanetler yağdıracaksın kadere , nasıl ayırdı bizi diye

Keşkelerin sıralanacak ard arda ,

Vuracaksın başını , hayallerimizin koşuştuğu duvarlara

Bir.. iki... üç... derken vuracaksın bütün şişelerin dibine gecenin sessizliğinde

Son bir sigara içip çekileceksin köşene sessizce...

Susacaksın... konuşmaya dermanın kalmayacak ,

Hayallerinde gidecek bir bir...

Sen yine kalacaksın başbaşa bensizlikle

Ve asla beni geri getirmez keşkelerinde

Susacaksın...

Se kapatacaksın gözlerini / bir daha açmamak üzere...