Ne Kadar da Yoksun Bende

Yüreğimde sana yazacak sayfam yok güzelim!

Pencerende ötecek bülbülüm

Yok, işte sana dair kirli bir birikintim

Üstüne doğacak güneşim yok

Üstünü örtecek kışlık tenim

Ne kadar da ıslak dursa da avuçların

Güneşin altında üşüyen dudaklarına

Dokunacak mecalim yok

Yok, yok işte!

Ne kadar da ruhsuz gözlerin...

İçimden sana dokunuşlarımın kırık hisleri

Yüreğimin ortasında ne kadar da hüzünlü

Yaprakları dökük bir çınarın güneşsiz halinde

Sararmış benzin ne kadar da ölü ruhumun renginde

Şakakların bana benzeyen katilim gibi

Yüzümün beyazlığında

Dökük nasırların

Ektiğim umut fidelerine benzeyen

Bir annenin ağlamaklı ağıtı sesin

Yağmur tanesinde duran yaşımın

Islak ve yaralı hali!