Ne Zaman

Ne ağustos'un sıcağına

Ne eylülün serinliğine

Alışmıyor insan

Hiç bir şeye

yer ediyor sadece

çaresizliğin zaferidir

O sesizce dökülen kahırlar

O zaman deyip de

Rendelediğimiz düşler...

Damla damla hüzünleriyle

Öper yanağımızda

Yaprak dökümü olup

Kayar gider usulca

Bir gelin endamın da geçti

Her mevsim

Biraz nazlı

Biraz alımlı

Biraz çalımlı

....

Nisan yağmurlarından mı?

Böyle sırılsıklamım

Yoksa

Sevdamdan mı

Ne zaman diner

Bu sağanak yağmurlar

Ne zaman yaza, yaz

Kışa, kış diyeceğim

Sarı yapraklar

Öpmesin saçlarımı

Dudaklarında kalsın saçlarım

Sevgilinin

Ne zaman deyip

Alışmak istiyorum

Ne kader deyip

Ağlamak istiyorum

Bir ömrü onunla

Geçirmek istiyorum

Ellerimi sinesinde

Saklamak istiyorum

Bırakma silmesin

Kendini bilmeyen amansız yağmurlar