Nedamet

Gecenin sessizliğiydi asfalta düşen 

Yorgun akşamların ayyaş sırtından.

Nedamet...

Çimenler ellerime değdi 

Toprağın kirpiği kadar

yeryüzüne 

Perdem aralı

Gecenin sürmesi çekilmiş 

Yıldızlar kapağı atmış yine

kapkara gökyüzüne...

Yanaştı bir kuru gölge, rüzgâra 

diken diken tenim

Öyle ki

Sen mi geldin, desem?

Sokağımda yanan

şu şehla lambalar da

vurmasa avluma...

Hâlâ 

Bundan mıdır 

yokluğuna isyan eden

metanet?

Tcpassenger_i.erdoğan

22.07.2026/Ankara