Nerden Bileceksin

aslında bugün

yazmak

gelmiyor içimden

bir şey,

sensizliğin vurdukça demi

içime,

yaşarken pörsük pörsük hasretliğin

tüm

kademelerini,

gitmiyor hayat gidemiyor

gurbet elinin belki

de

bir

şansızlığı..

yoktan var etmek

neyime

ki

benim

çaresizliğim olmuşsa

himalaya'nın da ötesinde..

gidececeğim yer

yine

de

bir karış toprak

zindanlığın efsane yazdığı mekan

yalnızlığa gömülürken

an ve an..

güneş

kucaklaşmak istese de artık

ne fayda?

bulutları bir kenara alarak

öpüşse de maviler

kurumuş göz yaşlarının

kanatlanmasını

beklemek,

mucizenin intihar etmesi gibi

bir şey olur

bu..

ne

yazık

ne kadar yazık..

elimde değil

ki,

dört nala koşan zaman

basa basa üstümüzden geçip gidiyor

geride bıraktıkları

hüzün yas

ve

ihtiras..

can dedim

canan diyemedin

çiçekler gülemiyorsa

kabahat kimin

gül solmaya namzet dünden

ama nafile

gönül razı değil

yaşamak yaşatmak

boynunun borcu

umut tadında olmasa

da

ömrün estirdiği en güzel rüzgar

ne

dağlar tanır

ne de okyanuslar..

kelepçelenmişim

aklımda

ki

hayallerin nabzına,

özgürlüğüm

aşk

ve

sevda..

bırak atsın,

attıkça

her adım

belki bir kaçış

belki

de

bir kurtuluş

nerden bileceksin

ben bile bilemedikten sonra...

(Berlin,18.04.2015)