Nerdesin

Hep böyle masum mu bakacak gözlerin?

Hep böyle içinde benden uzak ışık mı yanacak?

Her bakışında beni dinlendiren bakışların,

Kıyısındaymışız gibi en sakin rıhtımların.

Ne olurdu da diyebilseydim!

Saadetlerin, aşkların en büyüğü,

İşte ellerimde al diyebilseydim.

Ozaman anlardın.

Ve hiç gitmezdin değil mi?

Keşke, O gün olduğun gibi kalabilseydin.

Nezaman seni düşünsem,

Anılar boğuyordu beni,

Ve hasretin vuruyordu aniden beni.

Bahar bahçelerine dönüyordu,

Yinede hazan tutmuş yapraklarımı.

En karanlıklarımda bile uzanan bir ışıktın,

Kendiliğinden açılan gönül penceremde bir umuttun.

Kızgınlıklarının gamına gömdün besbelli,

Açmayan güllerim kızgın sen gideli.

Hazanlar çöküpte kaldı bahçeme,

Bülbüllerde ötmez artyık sen gideli.

Nerdesin?

Hazanlarımın yeşil baharı.

Yüreğimiz özlenen, beklenen sabahı.

Gelmez misin?

Görmez misin?

Sen beni sensizliğinde bilmez misin?