Neydi Meâli Aşkın

..... ........

Ki

kader diye Sen yazılmıştın çivilerle

Sağlı sollu asıldığım avuçlarımın çizgilerine

İsminin yâd dillerde her telâfûzu

Çıplak sırtıma inen yağlı bir kırbaç izi

Vahşinin mızrağında çırpınan hürriyet aşkına

Çöl ortası bir kancıklıkla

İç organları boşaltılan sahipsiz bir cesedim şimdilerde

Ayakkabılarınla girdiğin mâbedimden

Kendini ç'aldığından beri...

Kaç fetret bu bendeki aklımı ziyân eden

Kaç yetim suskun söylem dudağıma pay ettiğim

Kibrit alevinde yandım

Külün yağmurunda ıslandım

Z'amanı saatlerin insafsızlığına bıraktığım günden beri

Kara bir çarşaf gibi gözlerimin seyrini vurdu hasret...

Aklımın sûruna bu kaçıncı üfürüşü İsrâfil'in

Yırtarak göğsümün kabrini kaçıncı dirilişim

Sürüngen sevdamı sürüyerek peşimden

Ve

Düşürerek kafatasımın döletinden hasretin ceninini

Nefhâ-i Fezâ'dan Nefhâ-i Sâik'e

Üzerine gök devrilen toprağı

Ve

Bu topraktan fırlayan ûcûbeleri kaçıncı silkeleyişim üzerimden

Ve koltuk altımda Senim

Sevabım

Günahım

Levh-i Mahfûzum

Yine Seninle haşrolunacağım biliyorum...

Aşk neydi...

Red-i âzâd bir kölenin hürriyet düşcesi belki

Bir serçe yavrusunun ilk uçma denemesi

Çaresiz bir hastalığın deva bulması

Belki de aşk ölüme memnun bir biçimde gitmekti

Bazen gece vakti

Her hangi bir saatte dışarı çıkıp

Kaldırımlarla hasbıhal ediyorum

Necip Fazıl'ın kaldırımlar şiiri düşüyor içime

Alabildiğince senli aşkla dolup

Amansız bir halde y ü r ü y o r u m

Ayaklarımın altında ezilen kaldırımlar mı

Yoksa kaldırımların altında ezdiği ben miyim, bilemiyorum

Yüreğimin sökük yerinin tek dikişiyle

İlikleniyorum sevdana Sevgili

Ezberleyebildiğim tek Aşk tarifiydi bu

Anlamadın...

Aşk neydi...

Çerçevesi kırışmış gözlerine

Yırtmacı derin

Sivri topukları üzerinde kırıtırken tökezleyen geceyi giydiren

Yıllanmış bir şehirde bir Birbaşınalık mı

Çırılçıplak bir hasreti uzatıp sol yanına

Ve

Giderken

Yüzünde bıraktığı yüzünü alıp elleri arasına

Yasaklı okşayışlarla uyutmak mıydı yastığında...

Aşk neydi...

Solunumu yetersiz yıllarımın

Astım kasılması öksürük nöbetleri de

Ya da ilk çeyreği bana ait ömrümün

Tüm geri kalanlığıyla bilâbedel satılışı köle pazarında

Piramit heybetli Züleyha' nın

İçimin kuyularına çarpa çarpa kırılışı parçalanışı say sevdamı

Bir varmış-Bir yokmuşla kazıldığım kitabelerin alnına

Işık tutan gölgeni de katarak hesaba

Düşüncelerine attığın körleme bir düğümle

Anla

Derisi yüzülmüş içimde çatlak ayaklarıyla dolaşan acıtılmışlığımı...

Zülfikar'ın 2 yüzünde inleyen bir ahh'la

Aklımın zındık bataklığına saplanan

Uydurma tanrıların tutsaklığına

Gönüllü bir râmla

Çeyreğine varamadan güneşi söndürülen bir ömrün

İçinde büyüttüğü ferfecir bir kıyâmla

Yeniden sana diriliyor

Bir daha sana diriltiliyorum

Bu kadar yandığım yeter Câhim'de

Anla

Şefaat-i Aşk ol artık bana...

Dudaklarımın kıyısında solgun kahkaha sabrı sarılığı

İliklerime kadar damarları tıkalı kireçlenmiş sevda yorgunluğu

Ya da sarpa saran kör bir aşk çıkmazlığı

Avuçlarımda titrer mevsimsiz açan kırmızı karanfil

Hayal ötesi düşlerim fısıldar -dur der hep derinden

Zühre yıldızın dönsün gecelerimin Gizem'ine

Monark bir düş sultasına râm olsun benden ötesi

Boz bir deli yel essin

Lodos çöksün has bahçemin çok yıllık Küstüm Çiçeği'ne

Çatırdatarak kemiklerini

Kaburgasından doğurulduğum adama

Karın boşluğumda ismini sayıklayan ağzı açık yaraya

Verdiğim nefesimin yolunu keserek

Beni kendi tükürüğümde boğmaya yeminli soluduğum havaya

Ve

Genzime takılan aforizmal yalana

And olsun ki

Artık anlamayacağım seni

Turnaların tellerinden almadığın selamlarımı

Söküp ah-ı ahvalimden

Mühür diye sıkıncaya kadar beynine sevmelerimin...

Sen de Anla...

..... ........

NURETTİN ÖNDER & ZEHRA ŞAHİNALP