Nihai Bir Anlamı Vardı

Söz konusu ruh halinse;

Nereye gittiğini bilmeden uyur gezersin...

Yoksul zekân,

Hesaplamalar ve çıkarımlar peşinde,

Ana konu aynıdır, detaylar değişken.

Yıllar geçtikçe başlarsın analiz etmeye,

Onları benzersiz kılmanda mümkün!

Belli ki derin duygular;

Parmaklar arasından kayıp gider.

Bunlar tanrının gözyaşları da olsa,

İçlerini kendi renk nuanslarınla doldur!

Anlaşılan bakire tenlerin utancı,

Nihayetinde dudaklardan dökülür. Çaresizliklerle dolu,

Kimler bir ömrü inşa etmedi ki?

Mutlu olarak doğarız,

Ve zaten içimizde var olan şeyi ararız,

Yanlış hayaller peşinde hissiz hayvanlar gibi

Bir kısmını hata yaparak,

Diğer kısmını tekrar düzelterek,

Son kısmını tekrar hata yapmamaya çalışarak

Bunlar suçluların 'imza' dediği türden.

Hatırı sayılır körlüğün ötesinde nasıl doğduk,

Nasıl evrildik bu kadar arkadaş?

Hayalleri besleyen kahramanlar mıydı?

Yoksa,

Bir faunusun içinde resmeden efsaneler miydi?

Belkide, daha kendi dünyamızda,

Duyguları açıkça teşhir etmeliydik!

Geçen sadece zaman.

Ama ruhunda,nefes alırken canını acıtan

O ağırlık yok mu,

Şimdi gönder onu!..