Nisanda Ayrılığın Hazan Sesi

Ah başımın belası

Bu sensizlik akşamları

Çökerken yüreğime bir yudum özlemin sancısı

Yârim gözlerinden haberin var mı?

Hasretim alaturka hüzünler büyütürken

Ve yürürken zamanın geçmişine

Gülüşlerin mi aklımı aldı

-ki böyle Mecnun'a eş,Kerem'e kardeşim ?-

Yanıyor gözlerimin ç/ağlayan vakitleri

Üşüyor avuçlarımın sahralı nöbetleri

Hiç geçmiyor sevdiğim

Geçmiyor sensizliğimin ağır aksak günleri...

Ah yüreğimin toy sevdasını duvar diplerinde bırakan adam

Bak dilimde nasıl da kıvranıyor sana olan nidâm

Bir soluk sesine tutunsam

Ve unutsam ayrılığı diyor her fasılam.

Gün yitiyor

Sırça tebessümden yoksunluğumda

Aşk ölüyor ayrılığın dar boğazlı soluğunda

Fikrimi sende mi unuttum ki

Düşüncem elleri kesilen kadınlarda.

Sol yanım, özge ağrım

Sen bana sustuğun günden beri

Ben kendime suizanım !

Bir öfke oturuyor aldığım nefeslere

Soluğumda kangren bir ahh !

İç çekişlerimde eyvahlar birikiyor

Alnımda zifir bir günah !

Bu kaçıncı nöbet diyor rüyasız gecelerim

Bu kaçıncı fecirsiz zifire gün adını verişim

-muamma !

Gel kurtar beni sevdiğim

Hasretin ruhumu yağmalamakta

.

(söndü gözümün feri / ruhuma zindan düştü

sarsıldı şu yerküre / arza bir firak düştü )

nisan 2011