Niteliksiz Bir Tortudur Hüzün

Nasipten çıkmışsa kısmet/ya sabır/ı çağır

Diş geçmez geceye, en çok kendine sarıl

Bir düşünüş ol, müzikle birlikte çek kahır

Sür bedenini çöllere, yıldızlar altında yatır.

Bir ışıktır varılamaz sanılan dağ, ateşi yansıtır

Yağmur düşünce toprağa sazı aşındırır, ay şavkır

Bir tülbentle süz gözyaşını, hüznün tortusu kalır

Ömürdür savrulan rüzgârla, geride sızısını bırakır.

Umarsız hücrelerimizin içinde yeşerirken açlığımız

Güneş batar düşlerimizde, dayanılmaz kalp ağrımız

Niteliksiz bir tortudur hüzün, duyulmaz hiç yankımız

Eylemler tutuşur içimizde, ansız fırtınalar olur sancımız.

Ölüm kopmuş bir zincir baklası, en yakın duldası evrenin

Bölünmüş uykularla at voltanı, zamanı olmaz sevmenin

Dingin bir yaşamak türküsü dola diline, yaşamak nedenin

Esir etme gülüşlerini anlamsız karelere, aşk olsun derbendin.

Esrik sevdalar yüreğindeki bulutlara çökünce, tırpanla bahçeni

Her yol bir öncekine çıkar, sarhoş sözcüklerle bozma lehçeni

Geceyi hecele sessizliğinle, yorgun öpüşlerle tüketme çehreni

Yüreğinin dar geçitlerinde seni arıyorum, aç bana siyah peçeni.

Hikayesi:

Sınırlar, korkular, yasaklar tortunun özüyken, niteliksiz bir tortudur hüzün, yüreğin deminden yudumlanan. Aşk her daim renktir bu anlamsız yaşamın kıyısında bize gülümseyen, esrik kararların arifesinde başımızı döndüren. Ve aşk her daim ruhların sevişmesidir ama acıyla ama zevkle...