Nöbet
Kasırga dövüyordu ortalığı
Yağmurdan ıslanan bir adam ve bir kadın
Ortalıklara dökülmüştü ağlaşanlar
Bağırmaktan sesleri kısılmış kızancıklar
Bir dilenci geliyordu uzaktan, topallayarak..
Bir sadaka! diye
Gözlerinin feri sönmüş
Elleri morarmış, dileniyordu sadece...
Bu gece lodos
Bu gece isyan vardı
Nöbet sırası bende ya!
Gözleri dört açmak gerek
isyan eden hainlere!
Gece çökmüş
Canlar üstüne
Ne yağmuru dinler
Ne üşüyen ruhları
Sadece özlem biler
Sensizlik biler
İner, içime usul usul
Nefesimdesin o zaman
Yağmur olur,
Değersin yüzüme
Hiç silmem o yüzden
Sen diye...
Acıtır canımı o zaman sensizlik
Hızlı atarım adımlarımı
Bakarım etrafıma
Bir of! çeker
Zaman geçsin isterim
Sessizlik gömülür bazen
O zaman ne dilenci kalır meydanda
Ne ağlayan çocuklar..
Nöbet biter, giderim
Kapar gözlerini gece
Başka bir gece gelene kadar...
Haydi, özgürsün artık!
2010?11?27
Bursa