O Geceler...

Berlin

geceye göçerken

senin yokluğuna mı ağlasın

yoksa

benim varlığıma mı acısın

geçen zamanlara inat,

ey

can tanem

de

denilen güzel,

neresinden tutsa/m nafile

özlemleri/mi bir bir yazmış sokaklarına

kaldırımlar bir umut çizelgesi

yokluklar varlıklara nabız

sen misin ben miyim

kim bilecek

yaşıyorum işte

ne fark eder

hayatta denilse ömür de,

gece/si/dir beni benden alı koyan

gölgelere firar ettiren

köşeli olsa da

ne fayda

yalnızlığım hep yanımda

tutmuş elimden

bırakmaya da niyeti yok gibi

sanki yokluğundan da kuvvet almış misali

sensizliğinle

tokuşturuyor

hasretle hüzünlerimi,

biliyorum güneş doğacak elbet

kim engelliye bilir

ki

dünya döndükçe

kalp yürekte var oldukça

nefes tüketme boşuna

olacak olacak

ha bugün ya yarın,

o

gecelerin

o

gecelerimin hürmetine...

* Berlin,02.08.2018 *