Öcümü Al Hüznümden

öcümü al hüznümden

düş aynalara gülümsedim hep

buğulu cama çizilen, gülen surat gibi

bilmiyor kimse

gerçek kahkaham kaç milim

öcümü al hüznümden

avcumu sıkmışım, çöz o parmakları

yıllar var ki kırgınım, ağlayamıyorum

aşka mahrumiyete, mahkum edilmişim

çöz zincirlerimi

prangalarımı çöz

yürüyemeyeceğim bir zaman

konuşamayacağım

dokunamayacağım

öcümü al hüznümden

kulağıma parolayı fısılda

aşkı öğret bir sözünle.....