Ödenecek Bedeller Vardı

onca siyah vardı

eski yangınlardan kalan

onca yüz karası,

dumanı tüten yüreği

kan ter içinde

sorgulayan

ben değildim,

yaşayamadıklarımızı yargılayan

bir avuç kül

gönül gözüne kaçmıştı

benim de

canım yanmıştı

ağaçlar gibiydi kenarlarımın

uçurumlara tutunan yanları

aklında hiç kimse

yüreğin yerinde kocaman taş

içinde sıkıntılar kırmızı

hangisi yaprak

hangisi nar

anlamlandıramıyordum olanları

cevap istiyordu

arta kalanlarımın

ateşe banılmış zamanları

göze alınmıştı

konuşması istenmeyen kırgınlık

söylenecek ilk cümle

bizden öteye geçebilirdi

madem ki

soluğu bir başka soluktu

yürek göçebesi gün

kıyısı deniz

denizi kıyı

madem ki,

çoğullaşamıyordu bir türlü

tekilin sesi

.....söylenmeliydi

nasılsa gelirdi gerisi

sorulacak her soruya

erken bir cevabım vardı

iflah olmaz

bir sürü çünküm

bir sürü hayırım

başlamıştı geriye sayım

herkes kendi yükünü yüklenecekti

sonuna kadar gidilecekti

doğru,yalan

ödenecek bedeller vardı

yağmur duracak

ateş sönecekti

....ödenecekti

burgaz.2005

Demir Mutlugil