Öfkesini Bastırdı

alnında yanarken an

yarına kan kusturdu

sevinç düştüğü zaman

ağlayanı susturdu

ay parlayınca birden

düşe güldüğü yerden

gecenin seherinden

gül yüzünü gösterdi

dilinde pişti közle

yola da düştü sözle

çağlayıp coştu özle

dahası ne isterdi

ölü kent üste çöktü

dayanılmaz bir yüktü

ozan efeye döktü

öfkesini bastırdı

06:33 20.08.2009denizli