Ölsek de Bir Kalsak da Bir

alamancı

her yerde aynı

fark etmiyor ha memleket ha el

ha açık ha sinsi

ha dün ha bugün

tüm umutlar gibi hem yalancı hem yabancı

geriye kalan kursaklarimızda ki

ömürlerimizin posası gibi,

ne eylersin

düşülen yollar değildi yalnız

terk edilen sevdiklerimiz

kaçtığımız mazimiz

geleceğimiz de

kurban oluyordu bir nevi

bir nevi hayata çerez,

göz yaşlarında/ydı sızılar

hüzünlerde yaslar

özlemlerde

gözü dönmüş onca hicranlar

sanki

çok umrunda/ydı vuslatın karın ağrıları,

dualar,

kim isterdi ki

kim,

bilinmiyen diyarları

meçhulun sabahlarını

belki tersten

doğacak güneşin sabırsızlıklarını

esen yellerin kahırlarını

bir avuç mutlulukta ki hüsranı,

kim isterdi

ki

kim

seneler sonra dahi,

ancak

yaşayan bilir

yarası kanayan

törpülen/e/miyen iç dünyalarımızı

kolay düşüyor dile

alamancı

misafir işçi

ah bir bilseler

nelerimiz gizli nelerimiz hisli,

dış görüntü aldatmasın

ruhlarımız bile gitti

uzatsakta hasretle ellerimizi

boşta kalması

o

kadar kırıcı ki

bir akıl durması gibi

ölsekte bir kalsakta bir

değil bir tek sadece bir şarkinın sözleri sanki...

(Berlin,07.04.2018)