Ölü Kuşlar İçin Üzülme

batan günün kızıllığı

oynaşıyor saçlarında

hüznün gölgesi yüzünde

başın avuçlarında

gözün ufuklarda ne arıyor çocuk

ölü kuşlar için üzülme sakın

uzun göç yolculuğuna

nefesleri yetmediğindendir düşmeleri

yeni yavrulara bak

nasıl da cıvıldaşıyorlar dallarda

at artık sırtındaki o koskoca küfeyi

dünyanın yükünü taşıma boşuna

geçmişin heybesine yükle kederleri

ayağa kalk ve silkin

ovala gözlerini

sanki rüyadan uyanır gibi...

bir türkü düşür diline şimdi

9/8 lik olsun, oynak ve neşeli

ya da bir ıslık kondur dudaklarına

söylesin özlemlerini

sevdiklerini düşün

veya sevenlerini

yarınlar, dünden daha güzel olacak çocuk

yürekten inan yeter ki...

gözlerimdeki bulut mu ne

yok canım...

kim görmüş

sahi mi

ya kirpiğim kaçmıştır, ya toz

veya her neyse...

bırak şimdi beni

mutluluk bahçesinden

tohumlar çaldım dün gece

aramızda kalsın,

kimseye söyleme e mi

bak, savuruyorum havaya, cömertçe

yere düşmeden yakala birkaç tanesini

ne duruyorsun, yakalasana, hadiii...

sonra özenle ek ve sula

güldükçe güller açsın yüzünde çocuk

yediverenler gibi filizlensin ruhunda

mutluluk çiçekleri...