Ölüm Şiiri
Gel yoksa kaybolacağım
Belki sisli bir kış gecesi
Belki hüzün dolu bir son bahar akşamı
Soğuk vücudumu bulacaklar çamurlar arasında
Koşup birileri haber verecek sana
Belki ilk o an inanmayacaksın
Gözlerinden birer yaş süzülerek akacak...
Apar topar koşacaksın.
Belki bir mendil bile bulamayacaksın.
Koşar adım yürürken sevdiğim
Yalvaracaksın hayır,hayır bu olamaz diye
Gördüğünde o soğuk vücudumu kana bulanacak o yaşlar
Şimdi: işte o an eğilip sarılırken soğuk tenime
Ağlayacaksın
Affet affet beni diyeceksin
O an bir fısıltı duyacaksın
Dudaklarımda kulaklarına
Elveda..
Feryadın yıkacak sevdiğim ortalığı
Ellerimde son fotarafın
Dudaklarında ağıdın
Gel gel yaptığına bak diyeceksin
Akıttığım bu yaşlar yetmez
Seni uğurlamaya diyip haykıracaksın
Dudaklarında gel yoksa çıldıracak kelimesi
Saat sabahın 5'i ve uyandığında sevgilim.
Bunların bir rüya olduğunu anlayıp
Koşarak geleceksin yanıma
Durmadan usanmadan zillere basıp
Kapıları kıracaksın belkide
Baş ucuma geldiğinde sevgilim
Çapaklı gözlerimle gözlerine baktığımda
Gözlerindeki yaş yanaklarıma yapıştığında
Affettinmi beni diyeceksin sevgilim