Ölünce Değil Yaşarken Affet

Yürekler veresiye dolunca

her karşıladığım mübarek gece

dudaklarımdan dua ile dökülür

ki anlamı ile yüklenmiş zihnime

affet diye!

Yok mu şu fani dünya

hediye edilmiş emaneti

sürekli bir yeis batağına sürüklenir

Kaç tanesinin içinde ayıplarım

Kaç tanesinin içinde ihtimamım

Ya incir yaprağı ile örtmeye çalıştıklarım?

Kiminin izi kalmış perdeler kaldırılmış

kimindense sızmış şuur

birikmiş insanlığım adına

utandırmış ruhumu

hayası ve vefası

günahlarımla göğe çıkarılmış

edeplerde hafif kalmış oysa

Unutmam, unutamam sevdam

elveda,

iki taziye evi demekmiş!

Ağırlığımı ve acılarımı

yüksünmeden yüklenecek

biri yok mudur?

Seyret ve sus ne olur derim

kalbime boş yere dolana

aklımı başımdan alana

mutlu zamanlarımı çalana

bunlara işte 'vefasız' derim.

Sen dindir ve beni sevindir Ya Rab!

sevgiliye vuslat anın hasretiyle

kapanmasın dönüş kapılarım

Gördüm

İnsan kömür karası

ertelediği veya ötelediği

bildiklerinin ağırlıklarında olmuş dili lal

hepimizden çalar olmuş kendine birer rol

Kimi tanıdıysam menfaat kuyusunda.

Önce yoldaş

ardından haldaş

sonra dildaş

ki defterden sildiklerim

yüreğimde unuttuklarım

ruz-i mahşerde sabıka kaydı olanları birde saysam...

Onun için rengi olmayanların

dengi olmadım hiçbir zaman!

Maalesef acı olanda budur

hiç değişmezler

farklı bir yere oturtturursun

kapılır gidersin akıbetinde

kendi yürek aynanda

sararmış güller kalır bak ki ellerinde

Hele bir de anlarsan

asaletin soydan değil huydan geldiğine

birer ihanet belgesi önüne koyulur

düşersin ömrü hain nefsin çukuruna

Kim ister yalancı bir fala satılmayı

hele ki geçersiz bir pul isen

İfritten de ifrit olana

gölge gibi yanaşan yalana

Mutluluk,

seferi ertelenmiş bir tren gibi mi ki?

Geç gelsin ama mutlaka gelsin

Mademki ötelere yolculuk var...

Niyetlerim dilek olsun

Dileklerim sebep olsun

Sebeplerim dua olsun

Dualarım onlar da kabul olsun

Yarabbilalemin,razı olmadığın şeylerden ne yapmışsam hepsini affet!