Ölüyorum Anne

Yorgunum anne, ne bu üstümde ki?

Ben daha yaşamak istiyordum

Niye bu karanlık?

Sen beni pamuklara sarardın

Şimdi kim bu üstüme toprak atanlar,

Sadece yaşamak istemiştim anne

İnsan gibi yaşamak...

Hayallerim vardı anne

Çocuk olmak istedim bu dünyada

Kadın olmak, anne olmak istedim

Olamadım. Oldurmadılar.

Bu insanlığını kaybeden dünyada

Ben nefes bile olamadım.

Öldüm gittim ruhumu da rahat bırakmadılar anne.

Ben öldüm, arkamdan türlü türlü şeyler konuştular

Ama bir tek beni konuşmadılar

Beni, gülüşümü, hayallerimi, solan gençliğimi konuşmadılar.

Ağlama anne, ağlama

Bende rahat uyuyacağım

Bu canileşmiş insanoğlu ne zaman düzelirse

Bu gözyaşı ne zaman dinerse

Özgecan'lar, Pınar'lar ne zaman yaşamaya devam ederse

İşte ben o gün rahat uyuyacağım...