Ömür Yolunun Yolsuz Haramileri

/Cetvelle çizilmiş bir yol,

Çehreye vuran ince yel /

Ve başlar seyir...

...

Karınca ezen adımlar var

Keyfiyet izini ardına bırakan.

Rast gele yol aşmalardan uzak,

Tamamen kasıt kokulu.

Ucunda sallama bir korku seğirmişse de,

Titrek takırtıların da ölüm marşının

Aksak ritmi duyulmakta.

Duyulmakta

Ağlayanlar..

Bir sabi ağlaması değil,

O kadar saf, hiç değil.

Zeh sökümünden feryadı

Akseden figanları duymak gibi acımsı.

Hem de çok acı!

...

Usta edasıyla serpiştirilmiş

Mozaik

Tabutlar,

Kusursuz bir bakışım ile

Kırk dört numara hepsi.

Günahı paslı çivileriyle!

Fatiha'sı kayıp dualara karışmış

Başında ağlayanına isyan tabutlar.

Sırıtık kelleli omuzlar var

Sırtında mezalime biçilmiş kaftanı.

Yekünü sıfır vücudu yine de dimdik,

Farazi ruhu fakat, ayrısamış özünden.

Haram tozutan adımları zulmün helalinden.

...

Ezilenler..

Çatal dillere porsiyon olmuş her biri,

Suyu cıkmış beyinleri ayak altında.

Zerre merhamete hasret bakışları

Yazık ki ezilenler arasında.

Ve acı kalıntılarıyla yaşama devam etmenin

Keskin dürtüsü büküyor bilekleri.

Ne de acı!

...

Cetvele inat yolu şaşıran ahmaklar var

Rüzgara direnip duraksayan.

Kahırların tohumundan zevki yeşertmeyi,

Ahesteliğini bilip mazlumun ah'ına göz dikmeyi

Seçenler var..

Ahmaklar..

Kavlamış güneş ışığında

Kurumuş dudaklarıyla,

Doğrusu tükenik fiillerle geldiler.

Öyle de gitmeye sebat gibi.

Yedi baştan silinip

Dokuz kere yazılan bir destan gibi.

Sıra Gelecek...