Öpücüğünle

hayatın

şakası

yok,

en

sıcak günler de

üşürsün

en

soğuk günler de

de

yanarsın..

yüreğindedir direksiyonun,

çoğu zaman

da

çarparsın duvara..

ne eylersin

kalpler kör olunca,

gönül

öksüz bir çocuk gibi

karşıdan

baktıkça,

alınan nefesler yetmezler

ki

soluğa,

kanatlanmaz umutlar,

gölgelere dahi

hasret

olununca..

sonbahar

da ki

gibi

dökülür yaprakların,

gündüzlerin gece olmuşlardır

çoktan,

güneş hiç doğmaz

artık..

yörüngeler karışmış,

istikamet

mechul,

günler

kim kime dum duma

ama

daha nereye kadar..

sanma

ki

pil

bitmez

verilmiş sadakan olsada..

pamuk ipliklerinden

medet umarsın,

medet umarsın

amma

dönüşü olmayan

bir yola

girdin mi

nafile..

yoktur artık kurtuluşun,

belki

yumuşatır sevgi inişini

ılık bir rüzgar estirir

bugünden ertesine

alırken seni

alırken

seni

öpücüğünle

beraberin

de...

(Berlin,11.07.2015)