Oysa İnadına Maviydi Gözlerimiz

En güzel bahar günlerinin güneşi kadar aydınlıktı doğduğumuzda yüzümüz,

Belki de hiç keşfedilmemiş derinlikteki denizlerin mavisi kadar da

Şu puslu günlere inat maviydi gözlerimiz.

Çocuktuk ve çocuksu hayallerimiz vardı.

İnadına yaşadığımız günlerimiz,

İnadına dostluklarımız vardı

Bir saklambaç oyunbozanlığın da küstüğümüz.

Masumduk ve masum yalanlarımız vardı

Komşunun kedisinin kırdığı vazolara dair...

Anne kokusunaydı özlemlerimiz

Ve pembe ambalajlı bir tek şekerle mutluluklar yaşardık.

Hiç kirlenmemiş sevdalar büyümekteydi hayatımızda,

Biz anlamını bilmediğimiz günlere büyütürdük yüreğimizi;

Geç anladık.

Oysa yağmur ne kadar güzel ve ne kadar anlamlıydı

Gençliğe daha adım atmadığımız çocuk günlerde.

Üzerine tekerlemeler söylenen yağmura dair tek siyahlık

Belki de camdan bakan arap kızıydı zihnimizde.

Ne oldu da bu kadar çabuk büyüdük,

Gök gürültüleri ne zamandan beri ölümü hatırlatır oldu

Şu dışı büyük içi çocuk bedenlerimize?

Biz ne zamandan beri yatağımızın altında ki değil de

Etrafımızdaki bilinmez korkularımızdan kaçar olduk?

Işıklar hala açık.

Uykuya dalmadan önceki saatlerde,

Yalnız ruhlarımız seyretmediğimiz televizyonun sesine hapsoldu.

Ruhumuzu hangi saklambaç köşesinin kenarında unuttuk acaba?

Hala saklanmalarımız kime?

Kim yapacak en son sobeyi?

Ey ruh geldiysen masaya üç defa vur anlatımlı

Korku hikâyelerini dinleyip zihnimizde yarattığımız

İsmi cismi olmayan korkulara hapsolurken,

Bilir miydik acaba daha hayattayken kendi ruhumuzu arayacağımızı?

İhtilal kokulu,

Postal izli günlerin acı hayatı vardı doğduğumuz yıllarda,

Belki de sıkışık kaldığımız zaman diliminin

Laneti sarmıştı çocukluktan gençliğe geçiş yapmaya çalıştığımız günleri.

Hep birilerinin yaptığı fedakârlıkları dinleyerek büyümüştük,

Ama yasaktı bize fedakârlık yapmak.

Biz yasak döneminin çocukları,

Geleceğinin ne anlama geldiğini bilmeyen bir dönemin gençleri olduk.

Ama her şeye rağmen,

En güzel bahar günlerinin güneşi kadar aydınlıktı doğduğumuzda yüzümüz

Ve puslu gökyüzü tüm şehri sardığında

Radyoda çalan marşların kasvetine inat,

Hiç keşfedilmemiş derinlikteki denizlerin mavisi kadar maviydi gözlerimiz.

Eylül'2008 Aydın