Özleyeceksin

Bir gün bana ait ne varsa özleyeceksin

Sessizce ayrılacağım yanından

Sana hiç bir yük yüklemeden,hiç ağırlık olmadan

Belki ardımdan iyi şeyler duyacak sevinecek

Belki de kötü şeyler duyup üzüleceksin

Bir akşam geldiğinde ne sana kapıyı açan

Nede önüne bir tas çorba koyan olacak

Sağır eden bir sessizlik dört bir yanını saracak

Anılara sığınacaksın.

Yıllardır kendimi hapsettiğim hücreme

Yani odama geleceksin

Kapının koluna dokunca için ürperecek

Beklide bir adım geriye çekileceksin.

Ağır adımlarla hücreme girecek

Boş kalan yatağıma uzun uzun bakacak

Bir tel saçımı arayacaksın.

Dolaplarımı açıp teker teker kıyafetlerimi koklayacak

O eşsiz kokumu arayacaksın

Şifonyerin üzerinde duran rujum ,tarağım

Rimelim takılacak gözlerine uzun uzun bakacaksın

Gırtlağında kırk düğüm acı acı yutkunacak

Sonra senin hiç sevmediğin

Benim ise hiç bir yerlere sığdıramadığım

Kitaplarım gelecek gözlerinin önüne

O güne kadar hiç farkına varmamış olsan da

Ne çok kitap okumuş bu kadın diyeceksin

Köşede duran üstü bir karış tozlu kolileri merak edecek

Bunlarda neyin nesi diye el atıp açacaksın

İçinden kucak dolusu gazeteler çıkacak

Çok şaşıracak,

Beklide ne pasaklı kadınmış

Çer çöp ne bulduysa saklamış, burası bir oda değil

Tam bir çöplük diyeceksin

Tam o sırada gazetede ki bir resim ilişecek gözlerine

Meraklanıp haberi okuyacaksın

Sonra bir diğer gazeteyi aralayacaksın

Sonra bir başkasını,

Şaşıracaksın hem de çok şaşıracaksın.

Derin düşüncelere dalacak belki biraz şaşıracak

Ama en çok da gurur duyacak

Gözlerinden iki damla yaş dökeceksin

O kadın benim hor gördüğüm

Yalnızlığa mahkum edip ,

İşte bu odaya tıktığım sevdamdı diyeceksin.

Sessiz sedasız çekip giderken

Sana bıraktığım tek mirasım

Senin için, sizin için taşıdığım

Onurum, gururum, namusum,

Birde okumaya doyamadığım kitaplarım ve

Senin çer çöp dediğin o kucak dolusu gazeteler olacak.

Bir gün benden geriye kalan ne varsa

Özleyecek

Hem de çok özleyeceksin.