Özlüyorum Kendimizi

Zaman küfür ediyor

Kahir edilen ömürlere

Bozuk para gibi harcaniyor

Kimin,neyin hikmetiyse

Tuturmusuz bir yol gidiyoruz

Kimimiz Anyaya kimimiz Konyaya

Bilmiyoruz,bilemiyoruz

Tosliyacagiz eninde sonunda

Belki bir duvara belki bir bosluga

Sonsuzlugu kucaklar iken

Öyle emin olma sandiklarindan

Kim gelmis,gelebilmis ki oralardan

Ama yine zavalliyim umutlarinda

Onlarca acinacak bir halim var

Kendilerini unutmuslar bakmazlarken aynalara

Ama nereye kadar?

Özlüyorum kendimizi

Biz bizden degilmisiz

Acab o zaman bu ne,neyin nesi?

Yasam,hayat dedigimiz

(Berlin,12.04.2012)