Pamuk İpliği...

sabaha yok ki

umut

akşam olsun geceye niyaz

dört duvar arasında kalmışlık

serseri bir kurşun gibi hedefe ibraz,

gelgitlerin çoşkusu beş aşarı beş yukarı

aynı

beklentiler ha koptu ha kopacak

daha ne ister ki insanoğlu

nefese nefes olunca soluk,

bulutların üstü pamuk ipliği

gibi

kanatlar kucak açmış zamana

yalpalaması bir hiçe mahsus

yaşasada bir yaşamasa da,

sanma ha bugün ha yarın çantada

keklik

gül bahçesi arıyor ruhta ki kalıp

cana canan o kadar uzak ki

neylesin sonsuza takılıp,

nafile de bir arpa boyu da yol alınamıyor

artık

ceviz kabuğunu doldurmayıca gerçekler

sakın ha göz yaşları gelmesin nazara

sanıyor musun ki bu saaten sonra birileri ağlar...

* Berlin,25.07.2018 *