Pantolonlu Bulut

Mademki doğdum ben bu hayatin icine,

Yıldızlarını seyrediyorum gökyüzümün,

Güneşimi avuçlarımda hissediyorum.

Karanlıklari saçlarından tutuşturacağım,

Bosluk? Nerede onlar, yanğınlarımın seyrine duranlar??

Ben dolduracağim bütün boşlukları..

Dörtnala koşacak nağralarım düşlerimin aslan yelelerinde.

Artik ne güzel yüzlü yalan nağmeler dayanır nağmelerime

Ne de buzullu bedenlerinden akan feryad,

Cücelesmis insan yığinlarının.

Hergün yeniden doğar yeniden yaşarım,

Neydi nasilldi o yosmanın adi?

Beni hayatımdan mı alıkoyacak mış, şaşarım.

Şimdi bir pantolonlu bulut gibiyim göklerime sığmayan,

Doruklarındayım boşluk ovalarının

Dokunurum sularına, yildizlarım ellerimde

Ne bir bodur selvi tutar beni gölgesinde

Nede yapısıp kalır düşlerim bir yalan yosmanın bedeninde..