Parantez Arası Ünlem Yarası

'-herşey gönlünce olsun (ben hariç)'*

bana dahil olmadığını

hep haricim kaldığını

ezber ettiren gök yüzüm

yağmurlara sebebim

derdi deva edenim

bırak örselendiğim iklimde hayalime tüneyeyim

_uğramam gerçeküstü zamanlarına!

bir el de ben atmam o vazgeçilmez yorgunluğuna

istediğin gibi t/uzak kalırım yarınlarına

_yeter ki,ünlemlerini vurma yüzümün gün görmeyen karanlıklarına!

ben evvel zaman umut

sen şafak tiryakisi yüreğini sana yakışan kimselerin gözlerinde unut...

meramım bitmez benim

yadımdan silinmez sana dairlerim

olsa olsa şiire düşer o güzelim yıldönümlerim

_senin istediğin yerde kalmayı bilirim!

azat etmese de gözlerin gönlümü

nefeslerim yokluğuna tıkanırken

bu hüzün sıkıştırsa da göğsümü

_susarım

şiir haricine

kendime!

(herhangi biriydim,elinin kiriydim.

bir damla su gördün!

yıkandı ömrüm

p/aklandın tertemizsin!

ah bilmezdim sevgini dünyayı kirlettiğini

hiç öğrenemedim üç beş günlük sevgiler beslemeyi

sevgilinin gözlerinden gayrısı haramdı tabirimde

ne ikinci bahar bildim,

ne yürümek istedim beşinci mevsime

her eylül ölmek istedim aynı iklimde

her mayıs bahar telaşları sevinciyle koşmak istedim

helal bellediğim şimdi bana el gibi bakan sevgiliye

heyhat!

b/öyle değilmiş bu devrin sevdaları

ya her çiçekten bal almakmış işin aslı

ya da bir y/aza sığdırmakmış sevdayı...

biliyorum bir gün kaybolacak bütün gün/eşlerin

adım gibi biliyorum çekip gidecek bakışlarına konan o göçebe sevgilerin

_peki ben neredeyim?

kapı eşiğine dökülmüş bir su birikintisiyim

)

*: i.b.