Pelenk

bir bohçadır gelen

düğümü çözen besmeledir elif

yunus'un sırtındaki mertek

nebi ayağında toz

değdikçe ucu göğe

dik ince içe a/kandır elif

(üstüne gelenle yanına yazılanla okutur)

kalemin kabiliyetini ver bize

örülmüş harflerin yorulmuş seslerin tentesini aç

kaldır yüzü dökük sancılı bekleyişi

diz onları tahtı yüksek katibin sofasına

iki ayağın götüremediği kulaktan dudağa sun

gönül kabından akıt

damıt mürekkepten karayı

hüzün çeksin kalemin ucunu

yükleminde umut öznesi belgisiz satırların

yaz de kaleme

nundan nokta çektir elife

yoğrulsun şiir yorulsun elinden

katreye derya akıt

yağacak her damlada okuyan us barınır

beklettin bir vakit

gideni

gelmiyeni

gelmeyeceği

zaman kapıları kapattı

yanakta "düş görümlüğü"

şiir yazdırır