Peronda Bir Düş

Biliyorum yağmurdu ağlayan

Kafamı ahşap bavula yaslatan

Sırrımın kavşağında irkildim

Ayaklarım mı koştu

Yoksa kaderim mi

Bilemedim

Bir çingene

Silkeledi Zümrüt yeşili

Paltomdan

S/ondan arta kalan

Yanık karamela

Duvarlarda kalpten çizgiler

Ve

Eriyip giden çocukluğumun çığlıkları..

Gara giren treni donuk gözlerim karşıladı

Bir yanımda

'Penceresiz evler'

Bir yanımda

'Kıyısı kışkırtıcı deniz'..

Kompartmanındayım geçmişimin

Kalbimi büyütüp

Ellerimle yüzümü örttüm

Ağlamak

Şimdi nihavent bir şarkıdır artık

Nedir sarılmak ?

Nedir bu yorgun düşlerde ölmek?

Ne yakınılacak dert

Ne de telaffuz edilecek

İnce bir kelime..

Yıllar sonra diyorum

Her vagonda sarılsaydım sana

Yerle bir etseydim

İçimde buzdan kalelerimi

Cesaretimin havı dökülür mü?

Kâbusa dalmak bu işte

Üşütsem de ayaklarımı.. aşındırsam da

Kulaklarımı geceye bekletemem

Yanaklarım zaten ıslak