Platonik Adımlar

Pembe panjurlu sarı evin esmeri

Çilek kokulu sokağın güzeli

Kaldırıma sızmış serseri kumrunun ruhu bana ait

Sen bilmiyorsun, uyuyordun belki o vakitler

Sadakalar dağıtıyordum namına

Kurbanlar verdim kırık kalpler durağında

Bilmiyorsun, ne çok sevaplar...

Bilmediğin daha ne çok şey var

Konuşamadığımız onca şey

Uzanıp bir kanepeye anlatasım var

Çocukluğumdan başlasam , ki ordasın

Sen benim çocukluğumsun

Ağacın tepesindeki erik kadar kıymetli

Önlüğümün üstündeki çamur lekesi gibi masum

Siiiimmmiiitt diye bağırırken nefesim

Sen bilmiyorsun, uyuyordun belki o vakitler

Gaibe karışasım geliyor dizinin dibinde

Bilmiyorsun, ne çok romantiklikler

Çilek kokulu sokağınızdan geçerken boynum bükük

Pembe panjurun ardındaki menekşeler solgun

Çağırsan pencereden, geçerken

-Hey yabancı kirpiklerin ne kadar uzun

"Binlerce yağmur gördü vakitli vakitsiz" diyebilsem o an

Sen bilmiyorsun, uyuyordun belki o vakitler

Ki adımı söyleseydin ilkbahar sokağınıza serilirdi

Fakat kirpiklerimde soldu yediveren çilekler.

Bilmiyorsun, ne çok yitişler.

Konuşmalıyız vakitlice.

Tanışmalıyız evvela.

Selametle.