Poyraz Eser Yelim

Boran oldum estim

Çöl oldum yaktım

Bir esenlik, yok hayrım

Nedir bu eyvahım

Deryalara deniz dersin

Bir damla suya muhtac

Aşkın deryası kulaç kulaç

Bu sahra, kurakmı kurak

Seher vakti yola çıksak

Menzil alamayız yalın ayak

Bu gidişle eller boş kalacak

Gönül sevgiye muhtac

Yarin ayağının tozuna

Yüz sürsem ayasına

Düşsem gönül bağına

Doydum diyemem sevdasına

Bilirim, boran olur esersem

Kavurur gönlünü geçersem

Yıkılır tahtı, sarayı, gönlünün

Bir daha gülmez yüzü

Poyrazdan eser yelim

Kim bile kimindir gülüm

Gamzesine düşmüş bülbülün

Gözünden iki damla yaş gelir

Zemheridir bu sevda

Bahar göstermez kuluna

Karlar yağacak başıma

Eritir bu sevda başımda oldukça