Rögar
yanılgı hatanın dönüm noktasıdır belki
döküldü çirkef sokağına, gümüş suyu
ben ki bakınca güzeldin sen
gözlerim gördüğünde güzel
yüreğime çizdiğim portren ve o mavi vizöre bakarken
diler taç yapardım başıma
diler metelik, dilencinin avcuna
belki bırakırdım zina bebeği gibi metruk bir cami avlusuna
belki de sancıdan sarardım sımsıkı zıbınlara
sardım da büyüttüm seni
katran sarısı diline rağmen
tüm rağmenleri
fırlatıp çöp kutusuna, eştim de gömdüm
unuttum dünün tüm kırık omurgalarını
omurgamda diktim göğsünün iman tahtasını
beni böldüm tam ortadan yarıya
biz ettim, yitik sevdaların ardına
sen ;
tarifi meçhulünde kayıp
gaybında saklanırken o deniz sürgünü koyda ve tamda boğulurken anasonda
çektim de aldım
yalınlıktan çoğulluğa
şimdi
vebalin koynuma saklı dolaşıyorum küf kokuttuğun sokaklarda
yanılgı hatanın dönüm noktasıdır belki
döküldü rögarlara, gümüş suyu ...