Ruh Tımarı

'Şairin ayakları doğduğu topraklara sağlam basarken,sözlerini bütün yerküreye söyleyebilmelidir.Bazı çiçeklerin varlıklarını yalnızca yetiştikleri iklime borçlanmış olmamaları elbette onların güzelliğini azaltmaz ,ama başka iklimlerde yaşayamamaları varlıklarını eksiltir.Yalnızca kendi toprağında okunur,okunabilir olmak,iyi şiire yetmez.İyi şiir,doğduğu toprağın iklimini başka iklimlere dönüştürebilme gücüne,yeteneğine sahip olmalıdır.

Şiir doğduğu yerlerin sesi,kokusudur.Kendi rüzgârını ,kendi yağmurunu her yere taşır.Hem de gittiği yerin güneşi,rüzgarı,yağmuru olur.İyi şiir tıpkı bir çömlek gibi,vücut bulduğu toprağını başka diyarlara taşıyabilmeli,

oralarda da kullanılabilmelidir.Gündeliğin yalınlığında unutmayın:Şiir kullanışlı bir şeydir.Bir eşya gibi kullanışlı bir şey.' Murathan Mungan

'Sümbülteberler söz eyleminde

Birazdan kelepçelenecek dilleri...'

Su götürmez kavgaların neferleriyiz

İncecik telaşlarımız kilitli

Gün sandukalarına

Acı tebessümler

Nikâhlıyoruz

Düşlerimize

Olgun bir elmanın yarısı dolmadan

Ruh tantanaları yükselir

Tımar olmuş zaman

Soluklarına iner

Nefessiz ölüm

Geçişlerde...

Ağu sunaklarında cem olur ayaklar

Henüz turaba inmeden ehlimiz

Kâmil oluş düzleminde

Sıralıdır benliğimiz

Çağrışarak...

'Şiir geçişli yılkıların son sesleriyiz

Ne kaldı elimizde hiçlikten başka...'

Sarı düğünçiçeklerine bulandı nazlar

Hep ağlayıp yürek dağlayanlar

Yakındır size de

Ay şafak...

Hep kendin olmaksa amaç

Zorla dikilen şair elbisesi gibi

'Kumaşı kötü bir şiire makastarlık yapmaktansa

Halis bir terzi olmak her zaman iyidir...'

Dedim ya!

Uzun solukludur söz meclisi

Aylar ister bir betime gebelik

Sonunda hiçlikte olur

Kınaya belenmezse

Bir şiir...

Umarsız geçişlerin son demiyim ceplerimde

Uluorta çocuk gülüşleri ve yürek taşları

Ruhumu tımarlıyor kavgalar...

17.12.2011