Ruhsuz Gölge Oyunları

( I )

/Gölgesinde büyür insan önce/

Husumetimle yoğurabilseydim düşlerimi

Sana yeni iblisler doğururdum,

Henüz günaha el vermemiş...

Şimdi tut ellerinden geçmişinin

Ve kendini bildiğin en büyük uçurumdan aşağıya bırak...

Geceye ramak kala

Dilinden kan damlarken özlemlerinin,

Büyüyen gölgene inat çıkar ruhunun en kirli seslerini

Ki____________âdemoğlu bu yalana bir daha kanmasın...

( II )

Yaşam

Bir delinin alaşağı edilmiş gözlerinden bakıp

Ciğerini söküp alabilmekse umut denen palavranın yangınında,

Tökezlemelere tebessümle

Düşmelere kahkaha tadında gözyaşları dökebilmektir birazda.

Hatta,

Biraz da küstahça...

( III )

Geçmiş gün yakınmalarında

Tam bir intihara meyletmedeydi ki aklımız,

Kalemi kelamına denk bir ruh peydahladık

Sevişme zamanlarından arta kalan arsızlıkla.

İçini dışına çıkardık lümpenliğin,

Yedi kollu şamdanın lütfettiği

Fersiz aydınlıkta.

( IV )

Ben ki,

Tüm umutlarımı boğmuşken bir yastık yumuşaklığında

Kalan nefes,

Üfürükçülerin yalan kokulu muskalarında...

Çünkü bu dünyada sevda,

Gramer kurallarına sığdırılamayacak kadar kutsal,

Benimse ruhum bir işporta tezgâhında...

Ağustos'2009 Aydın...