Rüya

rüyadayım sandım

baktım aldandım

hayalle düş arası

bir buluta daldım

uzun desem kısa

dolu desem boş

mavi düşlerden

ne anlarsın ki

ne söyleyebilirsin

gündelik olmuş hayat

yarısı ise bayat

güzden geçtim kışa

bu işler boşa

dondum sandım titrerken

yıldızları tuttum avuçla

bir baştan bir başa

üşüdüm derken soğukta

güneş yaktı benzimi zorla

hey hey diye bağırsam

sanma ki karşıkı dağlar yıkılır

az öyledim çok işittim

dayanır mı ki buna yürek taşı

sevdadan ötesi yok derler

sevmeyi bilmezler

kahredip gitme amma

yine bildiğini sen söyle

işte geçiyor ömür denen sermaye

işin yoksa bozuk para gibi harca

sermayem sevgiden köşk olsun

ne taht buldum ne de tahta kuruldum

fani olan dünyada

az çok sevgi buldum

dostuma sarıldım dost diye

düşmanıma ne küstüm ne de darıldım

sere serpe uzanamadım bir kere

zorlukla mücadele etmek gerektir diye

ellisine varmadan yoruldum

sözünden dönmek yoktur niye

şöyle bir sarsıldım

yıkılmadım asla

rüyayla, düş arasında

yemyeşil ormanın deriliklerinde

uyandım ki ne göreyim

hepsi hayalden öte...